ලිපිනය – 131A මීතොටමුල්ල වැල්ලම්පිටිය (‍‍කොලොන්නාව තෙල් සංස්ථාව ඉදිරියේ ඇති පාර භාවිතා කර JB factory ය අසලට පැමිණෙන්න)

Road Map

මිනී මල්

මේ ළඟකදි මම විහාර මහා දේවී උද්‍යානයෙ තිබුණු මල් ප්‍රදර්ශණයක් බලන්න ගියා එතන එක් කුටියක තිබුණා එක එක පාටින් මල්. අහල බැලුවහම ඒවා අර සුසානභූමිවල වැවෙන මිනී මල්වලම ප්‍රභේද.

මිනී මල්

මම මේවායේ ලස්සණත් විවිධත්වයත් නීසා වර්ග ගණනාවකින් පැල ගෙනාවා හොඳා මල් පිපී තිබුණු. ගේ ඉස්සරහින්ම පෝච්චි පේලියක ඉන්දුවා. හැබැයි මේවා මිනී මල්.

මිනී මල්

අල්ලපු ගෙදර ඉන්නෙ මගෙ නැන්දා. තාත්තගෙ නංගි. ඒ නැන්දගෙ එක දුවෙක් ඇහැව්වෙ “අයියට වෙන ගේන්න මල් ජාතියක් තිබුණෙම නැද්ද මිනී මල් ගෙනාවෙ ?” කියල. ඒත් නම මොකක් වුණත් මල් ටික නම් ලස්සණයි.

මිනී මල්

මං හිතන්නෙ මේ මල් වර්ගයට කොහොම හරි මිනී මල් කියල නම වැටුනා. මරණයට තියෙන බය හන්දම මිනිස්සු මේ මල් වර්ගයටත් බය වුණා. නම මිනී මල් හන්ද ගෙවල්වල මේ මල් වර්ගය වවන්න බය වුණා. නම “මිනී මල්” නෙ.

මිනී මල්

අපේ ගෙදර ඉස්සෙල්ලාම නැති වුණේ අම්ම. අම්ම තාත්තට වැඩිය වැඩිමල්. ඊළඟට තාත්ත ගියා. පොතේ හැටියට ඊළඟට යන්න තියෙනෙ මට. ඉතින් මගෙ වාරෙ එනකම් ඊළඟ වාරෙ මගෙ කියල මතක් වෙන්නත් එක්ක මිනී මල් වැවුවහම මක් වෙනවද ?

අපේ අධ්‍යාපනය ඉවර කරන කොට අපි හිතන්නෙ බැනුම් අහපු කාලෙ ඉවරයි කියල. ඒත් ඉගෙන ගැනීම කියන කොටුවෙන් රස්සාව කියන කොටුවට මාරු වුණහමඉ දන්නෙ තවමත් අපේ මේ කට්ට කෑම ඉවරයක් නැති බවට. අපි තුන්වෙනි කොටුවෙ ඉඳගෙනත් හීන මවනවා උසස් විම් ගන්න, ලොකු පඩියක් ගන්න වාහනයක් ගන්න වාගෙ මෙකී නොකී හැම දෙයක් ගැනම.

මේ අතරෙ අපි ප්‍රේම කරන්න පටන් ගන්නවා. ඉබේම අපි නොදැනුවත්වම අපි ඊළඟ කොටුවට ගිහිල්ලා. අපි මේ කොටුවෙ ඉඳගෙන ජීවිතේ සුන්දරත්වය ගැන හීන මවනවා. අපි අපේ ප්‍රේමවන්තයා හෝ ප්‍රේමවන්තිය සමඟ දීග කන හැටි මේ හීන අතර වැදගත් හීනයක් බවට පත් වෙනවා.

ඊළඟට කොහොමින් කොහොමින් හරි හරි අපි හුඟාක් දෙනෙක් යම් කෙනෙක් එක්ක විවාහ වෙනවා. ආයෙත් කොටුවාට මාරු වෙලා. අපි ඊළඟට දෙන්නාම එකතු වෙලා මේ කොටු දිගේ යන්න හවත් ජීවියෙක් හෝ ජීවීන් කිහිප දෙනෙක් ලෝකයට බිහි කරනවා. ඒ අය කොටුවල ඉහළට යද්දි දෙමාපියො පහළට එන්න පටන් ගන්නවා.

දියවැඩියාව හන්ද පැණි රහ දේ කන්න බැරිවෙනවා. කොලෙස්ට්‍රෝල් හන්හ තෙල් ජාති කන්න බැරි වෙනවා. ප්‍රෙෂර් හන්ද ලුණු රහටත් තහංචි වැටෙනවා. අත පය වාරු නැති වෙනවා. ලන ඇහෙන්නෙ ඇහැ පෙනෙන්නෙ නැති වෙනවා. ටික ටික කොටු දිගේ පහළට රූටන්න පටන් ගන්නවා.

කලින් තමන්ට සවන් දුන්න අය තමන්ට සවන් දෙන්නෙ නැහැ. කලින් තමන්ගෙන් උපදෙස් ගත්ත අය දැන් තමන්ට උපදෙස් දෙනවා. කලින් තමන්ගෙන් උදව් ගත්ත අය දැන් තමන්ට අනුකම්පා කරනවා. ටික ටික දුක තේරුම් ගන්නවා කියල හිතනවා.

අන්තිමට ඇහෙන් කනෙන් නහයෙන් දිවෙන් මුළු ශරීරයෙන් ම වැඩක් ගන්න බැරුව ඇඳකට වෙනවා. ටික ටික දුර්වල වලා පණ යනවා. මේ කොටු පැනිල්ල අපි හැමෝම කෙඳිරියකින් තොරව කරනවා. අපේ ළමයින් මේ කොටු පැනිල්ල කරනවා අපි බලා ඉන්නෙ සන්තෝසයකින්. පුදුමෙ මේ කොටුවලින් අපි වගේම අපේ ළමයිනුත් කවදා හඉ සමු ගන්න බව අපට නොතේරෙන එකයි.

ඒ එක්කම අපි සාමාන්‍යයෙන් ජෝඩුවක්, එහෙමත් නැත්නම් ජෝඩුවක් හැදෙන බන්ධනයක් කියන්නෙ දෙන්නෙකුට. ඒත් අපි Database Management Systems කියන විෂයය ඉගෙන ගනිද්දි One-to-One වගේම One-to-Many කියල Relationship වර්ගයකුත් ඉගෙන ගන්නවා. ඒ කියන්නෙ බන්ඪනත් වගේම One-to-Many ආකාරයෙනුත් තියෙනවා කියන එක ද ?

ගුරුවරයෙක් පන්තියකට ගියහම බොහෝ විට සිද්ද වෙන්නෙ සමූහයක් සමඟ බන්ධනයක් ඇති කර ගැනීමයි. එක් එක් සිසුවෙකු හෝ සිසුවියක ගුරුවරයා සමඟ බන්ධනයක් ඇති කර ගන්නවා සේම ගුරුවරයා ද ඒ එක් එක් සිසු සිසුවියක සමඟ බන්ධනයක් ඇති කර ගැනීම සිද්ද වෙනවා. ඒ වගේම යම් සිසුවකුට හෝ සිසුවියකට තමා උගන්වන දේ ග්‍රහණය නොවන්නේ නම් අර කියන බ්න්ධනය හරහා ඒ බව තේරුම් ගැනීම ද සිද්ද විය යුතුයි. ඒත් අපි හැමෝගේම කරුමයකට අපි හුඟාක් දෙනා මේ බන්ධන හඳුනන්නේ නැහැ. ඒ හන්දා එ බන්ධනවල ප්‍රතිඵල හඳුනන්නෙත් නැහැ. ඒ නිසාම ඒ බන්ධනවලින් ප්‍රයෝජනයක් ගන්නෙත් නැහැ.

සමහර වෙලාවට මෙසේ One-to-Many ආකාරයෙන් තිබිය යුතු මේ බන්ධනය One-to-One ආකාරයකට මාරු වීමත් දකින්නට පුළුවනි. ආන්න එතකොට ලෝකයා ගර්හා කරනවා ඒ ගුරුවරයා සාර ධර්ම කැඩූ බවට.

අනෙක් අතට ලෝකයා ප්‍රේමය හෝ විවාහය කියලා කියන බන්ධනයේදී බොහෝ විට පෙරදිග ලෝකය බලාපොරොත්තු වන්නේ One-to-One ආකාරයේ බන්ධනයක්. යම් හෙයකින් එය One-to-Many ආකාරයට මාරු වුවහොත් ලෝකයා ගර්හා කරනවා සාර ධර්ම බිඳී ගිය බවට.

ආයතනයක මානව සම්පත් කළමණාකරණයේදී ඇති විය යුත්තේත් One-to-Many ආකාරයේ බන්ධයක්. ඉහළ ඒකක පහළ ඒකක සමඟ ඇති කරගන්නා වූ බන්ධනයන් සෑම ආකාරාකින් ම සමාන වන ආකාරයේ ඒවා විය යුතු වුවත් මානව වර්ගයාගේ යම් වරදක් නිසා බොහෝ විට එසේ වන්නේ නැහැ. ඒ වෙනුවට සමහර විට එකිනෙකට වෙනස් ප්‍රබලතාවයන්ගෙන් යුත් බන්ධනත් සමහර විට One-to-Many වෙනුවට One-to-One ආකාරයේ බන්ධනත් ඇති වෙනවා දකින්නට පුළුවන්.

ඇත්තටම අපි මේ දකින බන්ධන පමණ ද ලෝකයේ තිබෙන්නට පුළුවන් ? භද්‍රජී මහින්ද ජයතිලකයන්ගේ “සක්වළ වහල්ලු” නම් ග්‍රන්ථයේ මීට වඩා වෙනස් බන්ධනයන් ගැනත් විස්තර කෙරී තිබෙනවා.

මගේ තර්කය නම් සෑම විටම යම් පුද්ගලයෙක්, යම් පුද්ගලයකුගේ සිත තවත් පුද්ගලයෙක් නැතහොත් තවත් පුද්ගලයකුගේ සිතක් සමඟ බැඳී ඇති බවයි. එහෙත් මේ බන්ධනයන් ඉතාමත්ම ගතික ඒවා. ඒ කියන්නේ මොහොතෙන් මොහොත මේ බන්ධනයන්ට අදාල පුද්ගලයන් මාරු වෙනවා. මේ ලෝකය පුරාම මෙවන් බන්ධනවලින් පිරී ඉතිරී තිබෙනවා.

අපි මේ සසර පුරා උත්සාහ දරන්නේ මේ ගතික බන්ධනයන් ස්ථිතික බන්ධනයන් බවට හැරවීමටයි. ඒ කියන්නෙ අපි වඩාත්ම කැමති පුද්ගලයා සමඟ වැඩිම කාලයක් බන්ධනය පවත්වා ගැනීමටයි. මේ කාරණය මෙම බන්ධනයට අදාල පුද්ගලයින් දෙදෙනාම දන්නවා නම් හා දෙදෙනාටම අවශ්‍ය නම් තමයි මේ උත්සාහයන් යම් පමණකට හෝ සාර්ථක වන්නේ.

Conditional Operator හි ඉගෙන ගත්තා සේම Conditions හා Loops වල ද Nested ආකාර ඉගෙන ගැනීමට තිබෙනවා. ඊටත් පස්සෙ තියෙන්නෙ One-Dimensional Arrays හා Multi-Dimensional Arrays යන කොටසයි. ඉන්පසු C වල ඇති Funstions කිහිපය ඉගෙන ගෙන අවසානයේ Text Files සමඟ කෙසේ වැඩ කළ හැකි දැයි ඉගෙන ගැනීමට තිබෙනවා. මේ අප ඉගෙන ගැනීමට බලාපොරොත්තු වන C හි ඇති මූලික කොටස්.

ඉන්පසු අප පිවිසිය යුත්තේ C++ සඳහා Linux මත ඇති Compiler එක වන g++ නම් පරිගණක භාෂාව හැසිරවීමයි. මෙහිදී අපට Struts හා Classes ගැන ඉතා හොඳින් ඉගෙන ගැනීමට සිදු වෙනවා. g++ වලදී කරන්නට බලාපොරොත්තු වන කොටස් එතනට ආවහම බලමු.

#include<stdio.h>
void main() {
  int Marks = 48;
  char Comment = (Marks>=70 ? 'A' : (Marks>=50 ? 'C' : Marks >=40 ? 'S' : 'F')));
   printf("%s%i%s", "Marks     = ",Marks,"\n");
   printf("%s%c%s", "Grade = ",Grade,"\n"); }

උත්සාහ කරල බලන්නකො මේ ප්‍රතිඵලය ම ලැබෙන විදියට ප්‍රෝග්‍රෑම් එක වෙනස් කර ලියන්නට.

මතක තබා ගන්න, printf නියෝගය තුළ දී මෙන් ම පිටත් දී සමීකරණයක් තුළ ද Conditional Operator එකක් යෙදිය හැකි බව.

මුලින්ම අපට පුළුවන් ලකුණු 70 ට වැඩි දැයි සොයා බැලීමට. එසේ නම් අනිවාර්යයෙන්ම Comment එක “Good” ලෙස සඳහන් විය යුතුයි. එසේ නොමැති නම්, එනම් ලකුණු වල අගය 70ට අඩු හෝ සමාන නම් Comment එක එක්කෝ “Average” විය හැකියි. එසේ නැති නම් “Bad” විය හැකියි. එබැවින් : ලකුණට පසු අප නැවත ලකුණු ගණන 45 ට වැඩි දැයි පරීක්ෂා කළ යුතුයි. ලකුණු ගණන 45ට වැඩි නම් “Average” ලෙසත් එසේ නොමැති නම් “Bad” ලෙසත් Comment එක සකස් කළ හැකියි.

#include<stdio.h>
void main() {
  int Marks = 48;
   printf("%s%i%s", "Marks     = ",Marks,"\n");
   printf("%s%s%s", "Comment = ",(Marks>70 ? "Good" : (Marks > 45 ? : "Average" : "Bad")),"\n"); }

පරීක්ෂා කිරීම 70 න් පටන් ගන්නවා වෙනුවට 45 න් පටන් ගැනීම කළ හැකියි. පහත දැක්වෙන්නේ එසේ වෙනස් කරන ලද ප්‍රෝග්‍රෑම් එකයි.

#include<stdio.h>
void main() {
  int Marks = 48;
   printf("%s%i%s", "Marks     = ",Marks,"\n");
   printf("%s%s%s", "Comment = ",(Marks<=45 ? "Bad" : (Marks <=70 ? : "Average" : "Good")),"\n"); }

මෙසේ එක Conditional Operator එකක් තුළ තවත් Conditional Operator එකක් ලිවීම Nested Conditional Operators යනුවෙන් හැඳින්වේ.

අවශ්‍ය නම් මුල් පරීක්ෂා කිරීම ලකුණු ගණන 70 ට වැඩි ද යන්න ලෙස ත් ඊළඟ පරීක්ෂා කිරීම ලුකුණු ගණන 45ට අඩු හෝ සමාන ලෙස ත් ප්‍රෝග්‍රෑම් එක ලිවිය හැකියි.

#include<stdio.h>
void main() {
  int Marks = 48;
   printf("%s%i%s", "Marks     = ",Marks,"\n");
   printf("%s%s%s", "Comment = ",(Marks>70 ? "Good" : (Marks <= 45 ? : "Bad" : "Average")),"\n"); }

පහත දැක්වෙන්නේ මෙම ප්‍රෝග්‍රෑම් එක ලිවිය හැකි තවත් ආකාරයක් මේ කුමන ආකාරයකින් වුව ද අපට ලැබෙන ප්‍රතිඵලයේ වෙනසක් සිදු වන්නේ නැහැ.

#include<stdio.h>
void main() {
  int Marks = 48;
   printf("%s%i%s", "Marks     = ",Marks,"\n");
   printf("%s%s%s", "Comment = ",(Marks<=45 ? "Bad" : (Marks >70 ? : "Good" : "Average")),"\n"); }

පහත දැක්වෙන්නේ ඒ සඳහා ලියා ඇති C ප්‍රෝග්‍රෑම් එකයි.

#include<stdio.h>
void main() {
  int Marks = 48;
   printf("%s%i%s", "Marks     = ",Marks,"\n");
   printf("%s%s%s", "Comment = ",(Marks>50 ? "Good" : "Bad"),"\n"); }

Conditional Operator එකෙහි මුලිම ලිවිය යුත්තේ පරීක්ෂා කරන්නේ කුමක්ද යන්නයි. අපි මෙහිදී පරීක්ෂා කිරීමට බලාපොරොත්තු වන්නේ ලකුණු 50 ට වැඩි ද යන්න නිසා එය Marks>>50 ලෙස ලියා ඇත. ඉන්පසු ? ලකුණ ලියා පරීක්ෂා කළ දේ තෘප්ත වන්නේ නම් තිබිය යුතු අගය වන “Good” යන්න ලියා ඇත. අවසානයේ : ලකුණ දමා පරීක්ෂා කළ දේ තෘප්ත නොවන්නේ අම් තිබිය යුතු අගය වන “Bad” යන්න ලියා වරහන වසා ඇත.

ලකුණු 50 ට වැඩි ද යන්න පඊක්ෂා කරනවා වෙනුවට ලකුණු 50 ට අඩු හෝ සමාන වන්නේ ද යන්න පරීක්ෂා කරමින් ද මෙම ප්‍රෝග්‍රෑම් එක ලිවිය හැක. පහත දැක්වෙන්නේ එසේ වෙනස් කරන ලද ප්‍රෝග්‍රෑම් එකයි. මෙය කෙසේ ලියුවද ප්‍රතිඵලයේ වෙනසක් සිදු නොවේ.

#include<stdio.h>
void main() {
  int Marks = 48;
   printf("%s%i%s", "Marks     = ",Marks,"\n");
   printf("%s%s%s", "Comment = ",(Marks<=50 ? "Bad" : "Good"),"\n"); }

අපි මහා ලොකු මිනිස්සු ය කියන මිථ්‍යාව බැලුමක හුලං යනවා වාගෙ දිය වෙලා යන අපූරුව.

එක යුවලක් ප්‍රේම කරලා ප්‍රේම කරලා විවාහ වෙනවා. ඒ ගොල්ලන්ට ඕනෙ වෙනවා විවාහය ඇති ඒකාකාරී ගතිය නැති කර ගන්න යම් උපක්‍රමයකින්. ඒ දෙන්නා කතා වෙනව සතියෙන් සතිය ඒ ගොල්ලො එකිනෙකට වෙනස් චරිත රඟපාමු කියලා.

පළවෙනි සතියෙ ඒ දෙන්නා සාලිය අශෝකමාලා වෙනවා. ඒ සතියෙ කතා කරන්නෙ හැසිරෙන්නෙ කන්නෙ බොන්නෙ සාලිය අශෝකමාලා විදියටයි. දෙවෙනි සතිය ඒ ගොල්ලො වෙන් කරන්නෙ දීඝ ගාමිණී උන්මාද චිත්‍රා යුවලට. ඒ දෙන්න වගේම මේ දෙන්නත් ප්‍රේම කරන්නෙ හොර රහසෙ. තුන්වෙනි සතිය ඒ දෙන්නා වෙන් කළේ ටජ්මහල් වෘහ්තාන්තයට සම්බන්ධ යුවලට (මට නම් දෙක නම් මතක නෑ. එක්කෙනෙක් ෂා ජහාන් වෙන්න ඕනෙ. නමුත් අනෙක් නම ? )

මං හිතන්නෙ මේ ප්‍රේම වෘත්තාන්ත දන්නා අයට, අඩු ගණනෙ ඉතිහාසය විෂයයක් වශයෙන් කරල තියෙන අයට මේ ක්‍රමේ ගැලපෙයි ඒකාකරීත්වය නැති කර ගන.

කාන්තාවක් බොහෝම කැමතියි තම සැමියා තමාගේම කර ගැනීමට. එතකොට යි අර වාගෙ ප්‍රේම කරන කාලෙ තිබූ ලෙන්ගතුකම සොයා බැලීම සංවේදී බව වාගෙ කාරණා විවාහයෙන් පස්සෙ නැති වෙනකොට කම්පා වෙන්නෙ. කෙනෙක් කම්පා වෙද්දි තව කෙනෙක් සාහසික වෙන්න පුළුවනි. ඒත් ඒ ප්‍රතික්‍රියාව වරදක් නොවන බවයි මගේ මතය.

අර සැමියාගෙන් මම ඇහුව විවාහයෙන් පස්සෙ කී සැරයක් තම බිරිඳට ආදරය ප්‍රකාශ කළා ද කියල – වචනයෙන්. ඔහු කීවෙ එසේ සිදු වී නොමැති බවයි. මා දකින්නෙ ඒක බරපතල වැරැද්දක්. අප නිරතුරුව ආදරය කරන කෙනෙකුට දවසකට සිය පාරක් ආදරය ප්‍රකාශ කළත් මං හිතන්නෙ නම් ඇති වෙන්නෙ නෑ. ඒ වගේමයි තමාට ආදරේ බව දවසකට සිය පාරක් ඇහුවත් ඇති වෙන්නෙ නෑ.

සමහර වෙලාවට වැඩ ඇරී නිවස බලා එන සැමියාට ඇමතුවක් දුන් විට බිරිඳට පවසන්නේ තමා දැන් මඟ ඉන්නා බවයි. ඒත් ටික ටික ඔහු පමා වන විට බිරිඳගේ හිත පත්තු වෙනවා. අර අවස්ථාවේදී තමා ඉන්නා තැන හරියටම පැවසුවා නම් සමහර විට හිත අවුල් කර ගැනීමක් නොවෙන්න පුළුවනි. ඒත් මේ වාගෙ පුංචි පුංචි කාරණා ගැන එතරම් සැලකිල්ලක් නොදැක්වීම නිසා බොහෝ කාන්තාවන්ට සිද්ද වෙන්නෙ හිත තුවාල කර ගන්නයි.

මගෙ පෞද්ගලික මතය නම් මේ වාගෙ අවස්ථා මඟ හරවා ගැනීම සැමියා විසින් කළ යුතු කාරියක් බවයි. හැබැයි පිට්ටනියෙන් පිටත සිට ක්‍රීඩාවක් නරඹන කොට පෙනෙන දේ හා ක්‍රීඩා කරන කොට අත්දකින දේ වෙනස් බව යමෙක් පැවසුවොත් එයට එකඟ වීමට නම් සිද්ද වේවි.

වරක් මා එතුමා මුණ ගැසීම සඳහා පාගොඩ පාරේ පිහිටි එතුමාගේ නිවසට ගියා, තාරකා විද්‍යාව ගැන ප්‍රශ්ණ ගණනාවක් රැගෙන. මිදුලේ අසුන් දෙකක එතුමා හා මා වාඩි වී සිටියදී කොහෙකුගේ හඬක් ඇසුණා. එතුමා ඇසුවා ඒ කුරුල්ලා මොකාද යනුවෙන්. මට උත්තර දීගන්න බැරි වුණා. එතුමා කීවේ තාරකා විද්‍යාව ගැන ඉගෙන ගැනීමට පෙර අප අවට පරිසරය ගැන හොඳින් ඉගෙන ගත යුතු බවයි. ඊටත් පසු කාලයකදී යි මට අවබෝධ වුණේ පරිසරය ගැන ඉගෙන ගන්නවාට වඩා තමන් ගැන ඉගෙන ගැනීම වැදගත් බව.

අප අසා ඇති පරිදි එතුමා අධි සංවේදී කෙනෙක්. වරක් තමා කාරය පණ ගැන්වීමට සූදානම් වන විට මිදුල හරහා කුහුඹුවන් පේළියක් ඇදෙනු දුටු එතුමා ඔවුන් හරහා කාරය ගෙන යාමට අකමැති බැවින් පයින් ම පාසලට (එකල ද එතුමා විදුහල්පතිවරයෙක්) ගියා ලු. තවත් වරෙක් තමා විදුහල්පතිව සිටියදී ප්‍රමාද වී පැමිණෙන සිසුන් පිට්ටනියේ දණ ගස්වන බැවින් තමා ප්‍රමාද වී ආ දිනෙක පිට්ටනියේ දණ ගසාගෙන සිටියාලු.

ඇත්තටම අප ජීවත් වන වත්මන් සමාජයේ මේ විදියට අධි සංවේදී වීම ඉතා දැඩි දුක් දනවන්නක් බවයි මා හිතන්නෙ. අධි සංවේදී වීම බොහෝ විට අප අගය කළත් ඒ ඒ පුද්ගලයින් තම අධි සංවේදී බව නිසා විඳින දහසක් කම්කටොළු ගැන ඇත්තටම අපට අවබෝධයක් තිබේ ද ? දැන් දැන් මං හිතන්නෙ නම් කිසිම කෙනෙක් සංවේදී විය යුතුය කියන එක නොකියන්නත් සංවේදී බව අගය නොකරන්නත්. ඒ වගේම අප අවට අය වඩා සංවේදී කරවීමට වෑයම් කරවීමත් ඔවුන් දැඩි දුකකට හෙලීමක් බවයි දැන් මං හිතන්නෙ. හරි ද මන්දා.

ඒත් කාර්යාලයේ සිට නිවස බලා එද්දි මට වැටහුණා නෑයො කියන්නෙත් ගෝලයො කියන්නෙත් අපේ කර්ම බව. අපට කලකිරීම එන්නෙත් ක්ලේශයන් ඇවිස්සෙන්නෙත් ඒ අය හන්දා. ඒවා ඇවිස්සෙන්න ඇවිස්සෙන්න අපි අපේ සංසාරය දික් කර ගන්නවා. අනෙක් අතට අප තුළ ඇවිස්සෙන්න දෙයක් නැති වුණහම ඔය සිද්ධිත් ඉවර වේවි. ඒ හන්ද ගෙදර ආ විගස මං අර ලිපිය මකා දැම්මා.

නෑයො හන්ද ඇති වූ බැඳීම් ගෝලයො හන්ද ඇති වූ බැඳීම් එකම ඉස්කෝලෙ හන්ද ඇති වූ බැඳීම් කියන මේ ඔක්කෝම බැඳීම් නැති කර ගත යුතු දුරින්ම දුරු කළ යුතු ඇසුරු නොකළ යුතු බැඳීම් බව් තේරුම් ගත්තා.

මගෙ අප්පොච්චියේ. ඊළඟ ඡේදය ලියන්න මං වාක්‍ය දහ පහළොවක් ම මකා දැම්මා. අනුන්ට හිත් කරදර නොදී ජීවත් වෙන්න උත්සාහ කරන එක ලේසි සෙල්ලමක් හෙම නොවන බවත් මේ ටිකට තේරුම් ගත්තා.

තමන් ආදරය කරන තමන්ට ආදරය කරන පිරිසක් අඩු ගණනෙ එක් කෙනෙක් හරි ලබන එක මොන තරම් වාසනාවක් ද ?

නිවන කියන්නෙ තැනක් නම් එතන මේ කිසි වාද බේද නැති කොච්චර සාමකාමී තැනක් වෙන්න ඕනෙ ද ?

එක්තරා පුද්ගලයෙකුට යම්කිසි හීනයක් පෙනෙනවා ඔහු ඉතා තදින් බිය වන. ඒ හීනයේදී ඔහුට යම්කිසි නිශ්චිත ස්ථාන කිහිපයක් පෙනෙන්න ගන්නවා ඔහු සිහිනෙන් කෑ ගහන්නෙ “මාව මරන්න එපා. මාව මරන්න එපා.” යනුවෙන්/ ඔහුට මේ එකම හීනය නැවත නැවත පෙනෙන්න පටන් ගත් නිසා ඒ කරදරයෙන් බේරෙන්න ඔහු වෛද්‍යවරුන්ගේ පිහිට පතනවා.

ඒ එකදු වෛද්‍යවරයෙකුටවත් මෙයට හේතුව හොයා ගන්න බැරි වෙනවා වාගේම එය සුව කිරීමටත් නොහැකි වෙනවා. එක් වෛඅද්‍යවරයෙක් ඔහුට පවසනවා ඔවුන්පුනෞත්පත්තිය විශ්වාස නොකළත් මේ සිදුවීමේ එයට සම්බන්ධකම් ඇති බව ඔහුට සිතෙන නිසා ඒ ඔස්සේ කරුණු සොයා බලන ලෙස.

මේ අතර ඔහු සිහිනෙන් නිතරම දකින ස්ථානයක පුරුදු ගොඩනැඟිල්ලක් රූපවාහිනී වැඩ සටහනකින් දකින් ඔහු ඒ ස්ථානය කොහේද යන වග ඒ රූපවාහිනී ආයතනයෙන් අසා දැන ගන්නවා. ඔහු ට්තීරණය කරනවා ඒ තැන සොයා යන්නට. ඒ දැන ගන්නා ඔහුගේ පෙම්වතිය ඔහු අතහරිනවා.

මේ ස්ථානය එක්තරා නිවසක්. ඒ නිවස ගැන තොරතුරු සොයන ඔහුට ඊට වසර විසි ගණනකට පෙර එහි සිටි “පීටර් ප්‍රවුඩ්” නමැත්තා හදිසියේ අභිරහස් ලෙස මිය ගිය බව දැන ගන්නවා. ඒ තොරතුරු සොයා පුවත්පත් කාර්යාලයකට ගිය ඔහු නොදැනීම අත්සන් කර තිබුණේ “පීටර් ප්‍රවුඩ්” හැටියටයි.

ඔහු ඒ නිවසේ මහළු කාන්තාව දැන හැඳින ගන්නවා. පුදුමයකට වාගේ ම මේ පුද්ගලයා වාගේම පීටර් ප්‍රවුඩ් ද දක්ෂ ටෙනිස් ක්‍රීඩකයින්. ඔහු බීම වීදුරුවකට අමුතු අන්දමට තට්ටු කරනු දැක අර කාන්තාව ඉමහත් බියට පත්ව්නවා. එයට හේතුව තම සැමියා වූ පීටර් ප්‍රවුඩ් ද එසේ කරනු මතක් වීමයි.

සිදුවීම් ගණනාවකට පසු මේ භවයේදී ද අර පුද්ගලයා පීටර් ප්‍රවුඩ්ගේ බිරිඳගෙන් එඊ අයුරින්ම මරණයට පත් වෙනවා.

එකල “වැඩිහිටියන්ට පමනයි” ලේබලය යටතේ යම් සිනමාහලක පෙන් වූ චිත්‍රපටයේ ටොරන්ට් ෆයිල් එක තවම මට සොයා ගැනීමට බැරි වුණා. චිත්‍රපටය නම් අපූරුයි.

කතාවෙ නම “Audrey Rose”. ඒකෙ හැටියට එක ඉන්දියානුවෙක් එයාගෙ මැරුණු දුවගෙ පුනරුත්පත්තිය හොයමින් යනවා. දුව මැරෙන්නෙ අම්මත් එක්ක කාරයෙ යද්දි රිය අනතුරකින්. අම්ම එතැනම මිය යනවා රියදුරු අසුනේ සිටියදීම. කාරය ගිනි ගන්නවා. ඇතුලෙ හිර වී හිටි දුව කාරය තුළ බේරා ගන්න යැයි කෑ ගසමින් ම මරණයට පත් වන්නෙ අවට කිසිවකු නැති කමින්. දුවගෙ නම තමයි Audrey Rose කියන්නෙ.

දුව අර වයසට එනකොට දුවට අමුතු අසනීපයක් හැදෙනවා. හිටි හැටියේ බිය වී සිහි විකල් වී මහ හඬින් “බේරා ගන්න” යැයි කෑ ගැසීම. මේ අතර අර තම දුවගේ පුනරුත්පත්තිය සොයන පියාට ඔවුන් මුණ ගැසෙනවා. මේ පියා දුවට අර අසනීපය සෑදී උග්‍ර වූ අවස්ථාවක ඇයට Audrey Rose යැයි කතා කළ විගසම ඇය සුවපත් වූ බැවින් ඒ තම දුව යැයි සැකයක් නොමැතිව ම හඳුනා ගන්නවා. පියා Audrey Rose ගේ දෙමාපියන්ට කියන කතාව ඔවුන් පිළි ගන්නේ නෑ. ඔවුන් පොලීසියට කළ පැමිණිල්ලකින් පසු පියාට දුව බැලීම තහනම් වෙනවා.

මේ රෝගයට බෙහෙත් නොමැති වීම නිසා එක් වෛද්‍යවරයෙක් ඇයව මෝහනය කළ යුතු යැයි යෝජනා කරනවා. වීදුරු කුටියක් තුළ ඇය ව මෝහනය කළ අතර එහිදී ඒ මෝහනයේ ප්‍රතිඵලයක් හැටියට ඇයට නැවතත් අර රෝගය සෑදී එය උත්සන්න වෙනවා. ඒ අවස්ථාවේදී Audrey Rose යැයි පවසා ඇයව සුව කළ හැකි නමුදු වෛද්‍යවරයා එය නොදන්නා බැවින් ඇය මරණයට පත් වෙනවා. දෙමාපියන්ගේ ඇස් ඇරෙන්නේ එවිටයි. ඇයගේ සිරුර භූමදාන කරනවා වෙනුවට අර පියා විශේෂ අවසරයක් මත එය ආදාහනය කරනවා.

මේ මා නරඹා ඇති පුනරුත්පතිය පිළිබඳ සුවිශේෂ වූ චිත්‍රපට දෙකෙන් එකක්. අනෙක ගැනත් ඉඩ ලද විගස කියන්නම්.

කාර්යාලය පිහිටා ඇති ගොඩනැගිල්ල

ලංකාව පුරා ස්ථාන කිහිපයක ම SOS ළමා ගම්මාන පිහිටා තියෙනවා. ඒ නගර නම් කැස්බෑව, අනුරාධපුර, මොණරාගල, නුවරඑළිය හා ගාල්ලයි. මේ හැම එකකම ඉන්නෙ අනාථ දරුවන්. ඒත් මේ ළමා ගම්මානවල අනෙක් අනාථ නිවාස හා සසඳන කළ ලොකු වෙනසක් තියෙනවා.

පරිගණකාගාරය පිහිටා ඇති ගොඩනැගිල්ල

මේ හැම ළමා ගම්මානයකම ගෙවල් පිහිටා තියෙනවා. මේ හැම ගෙයකටම SOS ආයතනය විසින් පත් කරන ලද අම්මා කෙනෙක් ඉන්නවා. ඒ අම්මටයි අර වගේ අනාථ ළමුන් කිහිප දෙනෙක් බාර දෙන්නේ ඒ දරුවන් හැදෙන්නේ සාමාන්‍ය ගෙදරක ඇති දැඩි වන ආකාරයටයි.

නිවාස අවට රුක්ලතා වලින් පිරි සුන්දර පරිසරය

මේ දරුවන් ට සාමාන්‍ය මධ්‍යම පන්තියේ නිවසක ඇතිදැඩි වන දරුවන්ට වඩා පහසුකම් රැසක් ලැබෙනවා. සෑම විෂයන්ටම අමතර ඉගැන්වීම් මෙන්ම පරිගණක භාවිතය, නැටුම්, සංගීතය වැනි නොයෙකුත් බාහිර විෂයයන් සඳහා දරුවන්ට අමතර පන්ති පැවැත්වෙනවා.

අනුරාධපුර ළමා ගම්මානයේ දරුවන්

මේ ළමා ගම්මානවල දරුවනට පරිගණක භාවිතය උගන්වන්නේ අපේ ආයතනය මඟින්. ඒ සඳහා හැම ළමා ගම්මානයකම අපේ ආයතනයෙන් දෙදෙනෙකු පත් කර තිබෙනවා. මාස කිහිපයකට වරක් එම ළමා ගම්මානවලට ගොස් ඒ දරුවන් හා කතාබහ කර අඩුපාඩු සොයා බැලීම අපේ ආයතනයෙන් වන කටයුත්තක්. ඒ සඳහා යි පසුගිය දිනෙක අපි අනුරාධපුර ළමා ගම්මානය ට ගියේ.

නොයෙක් වර්ණ යෙදීමෙන් ගෘහ නිර්මාන ශිල්පය ද මැනවින් භාවිතා කර ඇති සෑම ළමා ගම්මානයකම බොහෝ රුක් රෝපනය කිරීමෙන් පරිසර හිතකාමී ආයතනයක් බවට ද මෙම ආයතනය පත් ව ඇත.

පළමු පෝස්ටරය

ඉහත හා පහත දැක්වෙන්නේ අනුරාධපුර ළමා ගම්මානයේ කාර්‍යාලය පිහිටා ඇති ගොඩනැඟිල්ලේ එල්වා තිබූ පෝස්ටර් දෙකකි පළමුවැන්නෙන් කියවෙන්නේ Home + Family + War + Fun = Childhood යන්න වන අතර දෙවැන්නෙන් කියවෙන්නේ Water + Food + Hunger + Medicine = Health යන්නයි.

දෙවන පෝස්ටරය

අවසානයේ ඇති ප්‍රශ්ණයෙන් මේ සමීකරණයේ අදාලත්වය විමසීමට ලක් කෙරේ.

මෙහි දී ලබා ගත් ඡායාරූප මම සිංහල විකිපීඩියාවට ඇතුළු කළා. ඒ එක් එක් මාතෘකා සඳහා ලිපි පළ වී තිබූ බැවින් අළුත් ලිපි ඇතුළු කිරීමේ අවශ්‍යතාවයක් පැන නැඟුනේ නැහැ. මා කළේ ඒ ලිපිවලට ඒවායේ තිබූ ඡායාරූපවලට අමතර මගේ ඡායාරූප ද එක් කිරීමයි. පහත දැක්වෙන්නේ මා ඡායාරූප එක් කල ලිපි වල මාතෘකා කිහිපයයි.

සමාධි බුදු පිළිමය
මිරිසවැටිය
ජේතවනාරාමය
කුට්ටම් පොකුණ

ඒ පන්තියට ඉගැන්වීමට ගිය මට ඒ පිරිස හැසිරෙන ආකාරයේ වෙනසක් නිරීක්ෂණය කළ හැකි වුණා. සාමාන්‍යයෙන් ගුරුවරයා යමක් ලෑල්ලේ ලියන අතරතුර සිසුන් වෙන වෙන වල්පල් කතා කිරීම සිරිතක්. එහෙත් මම පරිගණකයේ යම් ප්‍රෝග්‍රෑම් එකක් නිර්මාණය කරන විට ඔවුන් ඒ කුමක් සඳහා දැයි සාකච්ඡා කළා. පන්තියේ මුළු කාලය තුළ ඔවුන්ගේ අවධානය විෂය පථයෙන් ඉවතට ගියේ නැහැ.

මේ නිරීක්ෂණයේ සුවිශේෂත්වය නිසා මා තීරණය කළා ඔවුන්ගේ ප්‍රතිඵල විමසීමට. මුලින්ම මා විමසුවේ එතන පහේ ශිෂ්‍යත්වය සමත් වූ කී දෙනෙකු සිටින බව ද යන්නයි. ඔවුන් සියළු දෙනාම ශිෂ්‍යත්ව ලාභීන්. ඉන්පසු මා විමසා සිටියා සාමාන්‍ය පෙළ සියළු විෂයයන්ට විශිෂ්ඨ සාමාර්ථ ලබා ගත් අය ගැන. ඔවුන් හැමෝම එසේ සියළු විෂයයන්ට විශිෂ්ඨ සාමාර්ථ ලබා සිටියා. ඊළඟට මා විමසා සිටියේ උසස් පෙළ සියළු විෂයයන්ට විශිහ්ඨ සාමාර්ථ ලබා ගත් අය ගැන. එක් සිසුවෙකු හැර අනෙක් සියළු දෙනාට විෂයයන් හතරටම විශිෂ්ඨ සාමාර්ථ ලබා තිබුණා. ඉතිරි සිසුවා එක් විෂයකට පමණක් අධි සාමාර්ථයක් ලබා සිටියා.

මා ඔවුන්ගෙන් විමසුවා එබඳු විශිෂ්ඨ සාමාර්ථ ලබා ගත්තේ කෙසේද කියා. ඔවුන්ගෙන් ලද පිළිතුරු යි පහත දැක්වෙන්නේ.

පළමු සිසුවා : මගේ පියා හන්දයි මට එබඳු සාමාර්ථයක් ලැබුණේ.
මම : ඔබේ පියා කවුරුන් ද ?
පළමු සිසුවා : ඔහි ඉංජිනේරුවරයෙක්.
දෙවන සිසුවා : මගේ මව හන්දයි මට ඒ හැකියාව ලැබුණේ.
මම : ඔබේ මව කවුරුන් ද ?
දෙවන සිසුවා : ඇය ගණිත ගුරුවරියක්.
තෙවන සිසුවා : දෙවන සිසුවා පෙන්වා, එයාගෙ අම්මා හන්දයි අපට මේ සාමාර්ථය ලැබුණේ.
මම : ඒ කොහොමද ?
තෙවන සිසුවා : ඇය යි අපේ ගණිත ගුරුවරිය
සිව්වන සිසුවා : මට පාසැලේදී ත් ටියුෂන් පන්තිවලදී ත් ලැබුණේ විශිෂ්ට ගුරුවරුන්. ඒ නිසයි මා එසේ සමත් වුණේ.
මම : ඒ ගුරුවරුන් ඉගැන් වූයේ ඔබට පමණ ද ?
සිව්වන සිසුවා : නැහැ. නැහැ. මම සාමාන්‍යයෙන් කණට වඩා ඇහැ භාවිතා කරන, ඇහැ ප්‍රබල කෙනෙක්. ඒ ගුරුවරු ඉගැන් වූ ක්‍රමය මට හොඳට ගැලපුනා.
මම : ඔබ කොහෙන්ද ඔය ඇහැ හා කණ ප්‍රබල අය ගැන දැන ගත්තේ ?
සිව්වන සිසුවා : ආචාර්ය ප්‍රියංග ද සොයිසා ගේ ‘අධිවේගී ඉගෙනුම” පොතෙන්.
පස්වන සිසුවාඅ: මුන් එක්ක ඉන්නකොට වෙන ප්‍රතිඵලයක් එන්නෙ කොහොමද සර්ර්‍ ? මම සමත් වුණේ මුන් ඇසුරු කළ හන්දා.

මේ සිදුවීම කවදා හෝ වාර්තා කිරීමට ඔඅබ ඔවුන්ගෙන් අවසර ගතිමි. මේ ඒ අවසරයේ ප්‍රතිඵලයයි.

පසු සටහන : මම මේ සිසුන් පිරිසට මා ලියූ සත්වන පොත වූ “ඔබත් පියවර 25කින් විශිෂ්ඨයෙකු වන්න” නම් පොතෙහි පිටපත බැගින් දුනිමි. එයින් එක් සිසුවෙක් ඊළඟ දිනයේ ඒ පොත පිළිබඳ ව තම හැඟීම කොළයක සටහන් කර මට ගෙනැවිහ් දුනි. එහි වූයේ මේ පොතෙහි කරුණු මා ලබා ගත් මූලාශ්‍ර පිළිබඳ ඉතා නිවැරදි සොයා ගැනීමෙකි. එදා මෙදා තුරා කිසිවෙකු මගේ එම මූලාශ්‍ර පිළිබඳ ව අනුමාන නොකළ අතර මා ද එම පොතෙහි හෝ වෙනත් තැනක එම මූලාශ්‍ර පිළිබඳව කිසිදු සටහනක් නොතැබීමට වග බලා ගතිමි.

සුමනදාස සමරසිංහ මහතා

ඒ සමුළුවට පැමිණි ජනකායගෙන් කොටසකුයි පහත රූපයෙන් දැක්වෙන්නෙ. ඉදිරි පේළියේ දකුණු කෙළවරේ ඉන්නෙ මට නුවර ඩිජිට්‍රොනික්ස් ආයතනය ආරම්භ කිරීමට මුල් වූ නුවර ජයන්ත කුමාර ඩයස්. ඊළඟට ඉන්නෙ ඒ කාලයේ නුවර “මාෂල් ආට්ස්” පන්ති කරමින් සිටි සුමේධ උඩවත්තගේ. ඒ පේලියෙහි වම් කෙළවරේ ඉන්නෙ මට මතක හැටියට විදුහල්පතිවරයෙක්.

චිත්ත ධර්ම විද්‍යා පලමු මහා සම්මන්ත්‍රණය

මෙහිදී සමරසිංහ මහතාට අමතරව තව දෙදෙනෙකුට තම අත්දැකීම් විස්තර කිරීමට අවසර ලැබුණා. ගෑණු ළමයගෙ නම නම් මතක නෑ. පහළම ඉන්නෙ නම් මං.

තම අත්දැකීම් විස්තර කරමින් . . .

තම අත්දැකීම් විස්තර කරමින් . . .

ඒ කාලෙ ශ්‍රී ලාල් අපට කියනව සිතියම් පොතක ලොකු අකුරුවලින් දැක්වෙන නගරයක නම වහන්න කියලා. එයා හරියටම කියනව ඒ නගරය මොකක්ද කියන එක. මට මතක හැටියට පහු වෙනකොට එයා දෙවෙනි මට්ටමේ නගරත් ඒ විදියටම කිව්වා.

මේ හැකියාවන්ට එක හේතුවක් වෙන්න ඕනෙ අනිවාර්යයෙන්ම ගෙදර පසුබිම. දෙමාපියන් මෙබඳු හැකියාවන් අගය කරනවා නම් ඉබේම දරුවන් ඒවාට යොමු වෙනවා. දෙවන හේතුව තමයි පොත්පත් වගේම චිත්‍රපටවලිනුත් දැනුම ගන්න යොමු වී සිටීම. ඒ කාලෙ ශ්‍රී ලාල් වගෙ අය Tin Tin වගේම Asterix කියන කාටූන් පෙළත් සෑහෙන්න කියෙව්වා.

අපි හැමෝම පහළ බාලාංශයෙ ඉඳන් ම හැම අවුරුද්දකම තෑගි ගන්නවා. ඒ කාලෙ හැම තෑග්ගකටම ලැබෙන්නෙ පොත්. මට මතකයි ඩෙනිස් ක්ලාක් ලියූ රන්දිව පොත මට තෑග්ගකට ලැබෙනවා. ඒ වගේම රොබින්සන් කෲසෝ, රොබින් හුඩ්, මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ ශූරීන්ගෙ රෝහිණී, ඩබ්ලිව් ඒ සිල්වා ශූරීන්ගෙ සුනේත්‍රා, විජයබා කොල්ලය, රදළ පිළිරුව වාගෙ පොත්පත්.

මට මතකයි ඒ කාලෙ ශ්‍රී ලාල් ල Born Free කියන චිත්‍රපටය හා පොත් පෙළ ගැන කියවනවා. අප ව ඒ කාලෙ ඉස්කෝලෙන් චිත්‍රපට බලන්නත් එක්ක යනවා. Hataari, Black Panther වාගෙ චිත්‍රපට මං නැරඹුවෙ ඉස්කෝලෙන් එක්ක ගිහිල්ලා.

මේ හැම දෙයකින්ම වුණේ අපේ රුචිකත්වයන්ගේ සීමාවන් පුළුල් වීම. අපේ අය අතරින් ශ්‍රී ලාල් භූගෝලය පිළිබඳව තමන්ගෙ දැනුම හා අවබෝධයන් වැඩි දියුණු කර ගත්තෙ අප පුදුමයට පත් කරවමින්.

මේ ලිපිය කියවීමෙන් පස්සෙවත් තමන් ඉගෙන ගන්නා විෂය පථයන්ට අදාල තොරතුරුවලට අමතරව මෙවන් වෙනත් විෂයන්ටත් යොමු වෙනවා නම් . .